زبان و زندگی روزمره

خیابان ولی عصر

خیابان ولی عصر طولانی ترین خیابان تهران ودر سطح خاور میانه است که در سالهای اول

حکومت رضا شاه ساخته شد.طول آن ۱۸ کیلو متر است که از میدان راه آهن تهران شروع وبه

میدان تجریش در منطقه شمیرانات ختم می شود.خیابان دارای پیاده رو.جوی آب بزرگ وحدود

۱۱هزار چنار در ۲ طرف خود است.

در سال ۱۳۰۹ مجلس شورای ملی قانونی را برای احداث وتوسعه خیابانهای تهران تصویب کرد

وپس از آن مراحل ساخت جاده مخصوص خیابان ولی عصر(پهلوی سابق)آغاز شد.

به دلیل انکه در ان دوره منطقه شمیرانات بیشتر شکلی ییلاقی داشت این مسیر نیز به شکل جاده

ای بود که از میان تپه ها می گذشت .

این جاده با ردیف چنار منظم در اطراف آن شناخته میشد.پیتر دلاواله جهانگرد ایتالیایی قرن۱۷

نوشته است"اگر استانبول شهر سروهاست تهران را باید شهر چنارها خواند.۱

این خیابان فرصت خوبی برای درک وتامل روی واقعیت جامعه امروزما است.که از ۲سو

میتوان به تحلیل آن پرداخت:ولی عصری که از میدان راه اهن به سمت تجریش راه دارد و

خیابان ولی عصری که از تجریش به سمت راه اهن میرسد.

این خیابان پهن متشکل از سینما.جواهرفروشی. لباس فروشی.پارک. ساختمانهای

اداری .تجاری.خدماتی وفرهنگی و... است که عصرها جمعیت فراوانی را در خود جای میدهد.

زنان .مردان.دختران وپسران جوان توریستها.دست فروشها وحتی پلیسها را می توان مشاهده کرد.

نگاهی کاملا" شهری در انجا احساس میشود .نگاههای بیگانه وبا بی تفاوتی افراد نسبت به یک

دیگر موج میزند.نگاه بیگانه ونا اشنای ادمها بخصوص دختران وپسران جوان که حضور خود را

در لابلای همهمه جمعیت پنهان میکنند حکایت ازحکومت روح مدرنیته در اینجا دارد.

خیابان ولی عصر ۲شکاف عریض را درون خود حمل میکند:بالا وپایین شهر.

نکته جالب در این خیابان (ولی عصر شمالی)فروبردن عابرین در خلسه وروءیا برای ساعت

ولحظاتی است.فراموش کردن واقعیاتی که در زندگی با آن درگیر هستیم ودر عین حال هوشیار

شدن نسبت به وضعیتی که با آن در زندگی روزمره دست وپنجه نرم می کنیم.

مغازه های لوکس واجناس گران قیمت موجود در ان که داشتنش ارزوی بسیاری از رهگذران

است واقعیات بسیاری را فاش می کنند.وشکافهای طبقاتی را عیان می کند.

شاید کارکرد اصلی والبته پنهان ونا خواسته این خیابان

همان به رخ کشیدن تفاوت طبقاتی باشد.

ولی عصر واقعیت جامعه امروز را بازنمایی می کند ومی خواهد بساط خط کشی های میان

طبقات متفاوت جامعه را درهم بریزد.عابرین وپرسه زنانش تعریفی دروغین از خود ارائه

میدهند:نیزی ندارند اما خرید میکنند.این یا ان کالا در حد استطاعت انها نیست اما برای به رخ

کشیدن تهیه اش میکنند.

به تعبیر لوکاچیدر جامعه شیئ واره شده خود را در خرید وپرسه زدن میان این کالاها می یابند.

۱.ویکیپدیا.

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت15:28توسط فائزه ساسانی خواه |